Zmiana bardzo rzadko wywołuje opór dlatego, że ludzie są „trudni”, leniwi albo nie chcą się rozwijać. W rzeczywistości najczęściej uruchamia w człowieku coś znacznie głębszego: poczucie utraty wpływu, przeciążenie, chaos albo lęk przed tym, że za chwilę przestanie sobie radzić.
Szczególnie w zespołach, które pracują pod presją czasu, odpowiedzialności i dokładności. Tam, gdzie codzienność opiera się na procedurach, terminach i ciągłej koncentracji, każda kolejna zmiana może być odbierana nie jako rozwój, ale jako następne obciążenie.
I właśnie dlatego samo „wytłumaczenie zmiany” bardzo często nie wystarcza.
